Otrzymywanie butadienu z ropy naftowej

Otrzymywanie butadienu z ropy naftowej. Jednym z wielu produktów tworzących się podczas termicznego krakowania węglowodorów otrzymywanych z ropy naftowej jest butadien. Podczas krakowania w fazie ciekłej w celu otrzymania benzyny, prowadzonego w temperaturach rzędu 450°C oraz pod ciśnieniemokoło 70 at, wydajność dwuolefin jest bardzo mała. Jednak prowadząc proces krakowania w temperaturach jeszcze wyższych obserwuje się wzrastającą tendencję w kierunku tworzenia się butadienu i innych dwuolefin. W przypadku krakowania w fazie gazowej, prowadzonego w wysokich temperaturach i przy niskich ciśnieniach, wydajność tych składników znacznie wzrasta. Ponieważ z termodynamicznego punktu widzenia butadien jest związkiem nietrwałym i ulega łatwo reakcjom polimeryzacji i kondensacji, na zwiększenie wydajności dwuolefin w procesie krakowania będzie w dużym stopniu wpływać utrzymanie niskiego ciśnienia cząstkowego w strefie krakowania oraz szybkie chłodzenie otrzymanych produktów do temperatur, w których obniża się ich chemiczna reaktywność. Elder wymienia następujące metody prowadzenia procesu krakowania, które zastosowano, aby otrzymać wysoką wydajność dwuolefin: 1. Materiał poddawany procesowi krakowania miesza się z przegrzaną parą. 2. Mieszaninę węglowodorów z parą wodną poddaje się bezpośredniemu krakowaniu w piecach, w których katalizator można poddawać regeneracji. 3. W celu podwyższenia temperatury pieca część surowca spala się przez doprowadzenie do pieca określonej ilości powietrza. 4. W celu podwyższenia temperatury pieca stosuje się również doprowadzenie ogrzanych gazów o temperaturze dochodzącej do 1650oC. Aż do ostatnich czasów praktycznie cała ilość butadienu, produkowana za granicą z produktów ropy naftowej, otrzymywana była przez krakowanie w wysokich temperaturach. [patrz też: obróbka strumieniowo ścierna , benfotiamina , firma zbrojarska ]

Powiązane tematy z artykułem: benfotiamina firma zbrojarska obróbka strumieniowo ścierna