Butadien znajduje sie w . ropie naftowej w niewielkich ilosciach

Ponieważ produkcja kauczuku syntetycznego z materiałów pochodzenia naftowego wymaga prowadzenia takiej samej ilości procesów jak produkcja z innych surowców, można by z tego wyciągnąć wniosek, że produkty naftowe nie mają większej przewagi nad innymi surowcami stosowanymi do tych celów. Wprawdzie produkcja olefin jest tania i możemy otrzymywać je w nieograniczonych ilościach, jednak nie wystarcza to jeszcze do osiągnięcia decydującej przewagi. Jasne jest, że rozwój przemysłu kauczuków syntetycznych zależy od produkcji taniego butadienu i izoprenu. Przemysł naftowy będzie mógł więc wtedy zająć przodującą pozycję, jeżeli będzie produkował tani butadien i względnie tani izopren. Butadien znajduje się w . Continue reading „Butadien znajduje sie w . ropie naftowej w niewielkich ilosciach”

Olefiny poddaje sie odwodornieniu

Według Grossego, Morella i Mavityego istota zagadnienia polega na znalezieniu metod pozwalających na wykorzystanie do produkcji kauczuku syntetycznego olbrzymich ilości butanów i butenów znajdujących się w gazach ziemnych i krakowych oraz pentanów, które możemy otrzymać z gazoliny oraz z surowej ropy naftowej. Zagadnienie to rozwiązano za pomocą metody katalitycznego odwodorniania olefin na dwuolefiny (czyli dieny). Olefiny poddaje się odwodornieniu na dwuolefiny przy użyciu takich samych katalizatorów, jakie się stosuje do ich otrzymywania (tlenki chromu, molibdenu lub wanadu naniesione na aktywowanym tlenku glinu). Otrzymuje się dwuolefiny sprzężone, posiadające ten sam szkielet węglowy co olefiny wyjściowe. Stosują się również inne katalizatory, jak tlenki wolframu, tytanu, cyrkonu, ceru i toru, szczególnie do odwodornienia butylenu. Continue reading „Olefiny poddaje sie odwodornieniu”

Po wyznaczeniu horyzontu przystepuje sie do wyznaczenia powierzchni tynku na scianach

W wypadku posługiwania się wężem wodnym wyznaczanie linii horyzontu jest ułatwione, gdyż gwoździe wbija się tylko w pobliżu rogów pomieszczenia, a następnie napina się między nimi sznur. Sznur pociera się kredą lub węglem i po naciągnięciu puszcza się go na ścianę, gdzie odciska poziomą linię. Po wyznaczeniu horyzontu przystępuje się do wyznaczenia powierzchni tynku na ścianach. W tym celu do główki skrajnego (narożnego) gwoździa wyznaczającego horyzont przykłada się pion i po spuszczeniu go aż do podłogi wbija się w odległości 15- 20 cm od niej gwóźdź w spoinę ściany tak, aby jego główka dotykała dokładnie sznura pionu. Następnie między obu gwoździami napina się sznur i według niego wbija się w ścianę w odległości 1,5- 2 m gwoździe, zwracając uwagę. Continue reading „Po wyznaczeniu horyzontu przystepuje sie do wyznaczenia powierzchni tynku na scianach”

Do wyznaczania powierzchni tynku mozna uzywac równiez laty i poziomnicy

Do wyznaczania powierzchni tynku można używać również łaty i poziomnicy. Powierzchnię sufitu najlepiej jest wyznaczać za pomocą dużego kątownika murarskiego (węgielnicy) o wymiarach obu boków około 2 m. Kątownik ustawia się jednym ramieniem na górnych gwoździach wyznaczających powierzchnię najbliżej narożnika i leżących w jednej linii pionowej. Drugie ramię kątownika przybliża się do powierzchni sufitu w odległości około 1,5-7-2 cm, tak jednak, aby najbardziej wystające powierzchnie sufitu były oddalone od wyznaczonej płaszczyzny co najmniej o 1 cm. Następnie kreską zaznaczamy na kątowniku położenie ramienia pionowego i wbijamy w sufit 2 gwoździe w ten sposób, aby łebki dotykały górnej krawędzi poziomego ramienia kątownika. Continue reading „Do wyznaczania powierzchni tynku mozna uzywac równiez laty i poziomnicy”

grubosc warstwy obrzutki nie przekracza zwykle 4 -7- 5 mm

Wykonanie obrzutku narzutu Obrzutka jest pierwszą warstwą tynku, która styka się bezpośrednio z podłożem; wykonuje się ją często przed wyznaczeniem pasów kierowniczych. Warstwa ta powinna uzyskać możliwie najsilniejsze połączenie z podłożem, tj. przeniknąć we wszystkie zagłębienia, nierówności lub sztucznie utworzone powierzchnie ułatwiające tę przyczepność (np. siatki, dranice). Dlatego też obrzutkę należy wykonać z zaprawy bardzo rzadkiej, w której ilość wody równa się prawie objętości materiału wiążącego. Continue reading „grubosc warstwy obrzutki nie przekracza zwykle 4 -7- 5 mm”

Narzucanie czerpakiem zapraw szybko wiazacych

Narzucanie czerpakiem zapraw szybko wiążących jak gipsowa lub wapienno-gipsowa, nie jest wskazane, ponieważ zaprawa oblepia czerpak, zmniejszając szybko jego pojemność. Do ćwiczeń w narzucaniu zaprawy czerpakiem najlepiej jest używać zaprawy glinianej średniej gęstości, która łatwo schodzi z czerpaka. Z chwilą dostatecznego opanowania techniki narzucania zaprawy można przejść do ćwiczeń w narzucaniu zaprawy wapiennej, następnie do cementowo-wapiennej, a w końcu do cementowej. W czasie narzucania tynkarz bierze zaprawę z przenośnej skrzyni i długim zamachem ramienia od dołu ku górze wyrzuca zaprawę szerokim strumieniem, aby się ona ułożyła na ścianie jak najcieńszą warstwą. W celu zwiększenia wydajności pracy wskazane jest wyćwiczyć w narzucaniu zaprawy również i lewą rękę, tak aby można było narzut wykonywać na zmianę – raz prawą, raz lewą ręką. Continue reading „Narzucanie czerpakiem zapraw szybko wiazacych”

Kierowanie zbiornikiem do dawkowania wody

Nastawieniem wskazówki, a więc i dźwigni uzyskuje się, że kołpak ustawia się zgodnie z wymaganą ilością wody. w górnej części -(odlanej) puszki umieszczony jest zwrotny zawór kulowy. Do części dolnej rury przyłącza się kurek trójkierunkowy, za pomocą którego zbiornik może być połączony albo z głównym przewodem wodociągowym, albo z rurą odpływową zasilającą bęben w wodę. Kierowanie zbiornikiem do dawkowania wody przeprowadza się za pomocą dźwigni połączonej z kurkiem. Przy ustawieniu kurka w położenie wodociąg woda wlewa się rurą i wypełnia zbiornik i głowicę górną. Continue reading „Kierowanie zbiornikiem do dawkowania wody”

Woda wycieka ze zbiornika na zasadzie syfonu

Przy przełączeniu kurka w położenie bęben woda ze zbiornika zaczyna przelewać się do bębna, ciśnienie w zbiorniku spa da, kulka opuszcza się i do zbiornika jednocześnie z odpływem wody wchodzi powietrze. Woda wycieka ze zbiornika na zasadzie syfonu dotąd, aż poziom wody dojdzie do dolnej krawędzi ruchomego kołpaka , tym momencie powietrze przedostanie się przez kołpak do rury , ciśnienie w zbiorniku i rurze spływowej zrównoważy się i odpływ wody ze zbiornika ustaje. Rama betoniarki jest ustawiona na dwóch osiach o czterech kołach. Oś tylna jest zamocowana nie ruchomo. Oś przednia posiada dyszel i dzięki połączeniu z podwoziem za pomocą sworznia obraca się swobodnie w płaszczyźnie poziomej. Continue reading „Woda wycieka ze zbiornika na zasadzie syfonu”